تو این خونه به ننهایی عادت کن مثل ساعت مثل آینه مثل گلدون صدات رو صاف تر کن
گریه چیزی نیست واسه مردی که برمی گرده از بارون تو عاشق بودی و اقرار می کردی تو
رویات دنیا مهربون تر بود دلت رو پای این دلدادگی دادی صدات آروم واست جون تر بود
تو عاشق بودی و اقرار می کردی واسه مردی که بی اندازه رویایی تو آینه خاطرات تلخ دیروز
رو تماشا کن سهم تو تماشایی ست