گاهی به مرگ هم بیندیشیم!.

" مرگ اندیشی " ، نه ، علامت کج اندیشی است ، و نه ، نشانهٔ روان پریشی ، بلکه ؛
دلالتی است بر مآل اندیشی ، و به همین جهت ، فرزانگان عالم ، همانگونه که می زیستند ،
به یاد مرگ نیز بودند ، زیرا ، به درستی ،
دریافته بودتد ، که هر دم و بازدمی
که می مکند و بیرون می دهند ، هم ،
به حیات خویش ، ادامه می دهند ،
و در همان حال ، یک گام ، به مرگ هم ،
نزدیک می شوند .
آنان ، وجود مرگ را ، علاوه بر پایان بخش بودن زندگی ، ارزش بخش زندگی نیز
می دانستند ، و می دانند .
این ویدئو ، توجّهی است ، به آنچه ، هم ؛
پایان بخش زندگی است ، و هم ،
ارزش بخش زندگی .