شاعیر (شاعر) شعر و خوانش حسن اسدی "شبدیز

شاﻋﯿﺮ
ﺳﻦ ﺯﺍﻣﺎﻥ ﺩﺭﻳﺎﺳﻴﻨﻴﻦ ﺑﻮﺭﻟﻮﻏﺎﻧﻴﻦ ﻳﺎﺭ، ﺷﺎﻋﻴﺮ !
ﻋﺸﻘﻴﻦ ﺍﻳﺘﮕﻴﻦ ﺻﺪﻓﻴﻦ، ﺩﺍﻟﻐﺎﺩﺍﻥ ﺁﺧﺘﺎﺭ، ﺷﺎﻋﻴﺮ !

ﺍﻭﻟﻜﻪﻣﻴﺰﺩﻩ، ﺍﻭﺟﺎ ﺑﺎﺷﻠﻴﻘﺪﺍﺩﻳﺮ، ﻋﺸﻘﻴﻦ ﺷﺮﻓﻲ
ﻛﻴﻢ ﺩﺋﻴﻴﺮ، ﻋﺸﻘﻴﺪﻩ ﺁﻟﭽﺎﻗﻼﺭﺍ ﻳﺎﻟﻮﺍﺭ، ﺷﺎﻋﻴﺮ؟

ﺑﺎﺧﺘﻴﻦ ﺁﻳﺪﻳﻦ ﮔﻮﻧﺸﻲ، ﮔﻮﻟﻤﻪﺩﻱ ﺑﻴﺮﮔﻮﻥ، ﺍﻭﺯﯾﻮﻩ
ﺁﻱ ... ﮔﻮﻧﻮ، ﺑﺨﺘﻲ، ﻗﺎﺭﺍ، ﮔﺆﺯﻟﺮﻱ ﺁﻏﻼﺭ، ﺷﺎﻋﻴﺮ

ﺳﻦ ﭼﻜﻦ ﻧﻴﺴﮕﻴﻞ، ﺍﮔﺮ ﺗﻮﭘﻼﻧﺎ، ﺩﺍﻏﻼﺭ ﺩﺅﺷﻮﻧﻪ
ﺩﺍﺷﻼﺭﻳﻦ ﻧﺎﻟﻪﺳﻲ، ﻳﺌﺮﺩﻥ ﮔﺆﻳﻪ ﻗﺎﻟﺨﺎﺭ، ﺷﺎﻋﻴﺮ

ﺳﻦﻛﻲ ﺩﻭﺯﮔﻮﻥﻟﻴﮕﻪ، ﺑﻴﺮ ﮔﻮﺯﮔﻮﺳﻦ، ﺍﻳﻠﻠﺮ ﺑﻮﻳﻮﺩﻭﺭ
ﺳﻨﻲ ﺳﻴﻨﺪﻳﺮﻣﺎﻏﺎ، ﻫﺮ ﭘﻨﺠﻪﺩﻩ، ﺩﺍﺵ ﻭﺍﺭ، ﺷﺎﻋﻴﺮ

ﻛﻮﺭﭘﻪ ﺗﺮﻻﻥ ﻛﻴﻤﻲ ﺍﻭﻭﭺ، ﻣﺎﻭﻱ ﺧﻴﺎﻝ ﺫﻳﺮﻭﻩﺳﻴﻨﻪ
ﮔﺆﺭ ﺑﻮﻟﻮﺩﻻﺭ ﮔﻮﻧﺸﻲ، ﻫﺎﺭﺩﺍ ﺑﻮﻏﻮﺭﻻﺭ، ﺷﺎﻋﻴﺮ

ﺍﻳﺴﺘﻪﺳﻦ ﮔﻮﺭﻣﻪﻳﻪ، ﺩﻭﺷﻤﻦ، ﺗﺎﻻﻧﺎﻥ ﺩﻭﻳﻐﻮﻻﺭﻭﻥ
ﺍﺅﻟﻮﻣﻮﻥ ﻗﺎﻥ ﭼﺎﻧﺎﻏﻴﻦ، ﺷﻮﻗﻴﻠﻪ ﻗﺎﻧﺘﺎﺭ، ﺷﺎﻋﻴﺮ

ﺯﺍﻣﺎﻧﻴﻦ ﻗﺎﻧﻠﻲ ﺍﻟﻲ، ﻗﻮﺷﻼﺭﻱ ﺑﺎﻏﻼﺭﺩﺍ ﺁﺳﻴﺐ
ﻗﻮﺭﻭﻣﻮﺵ، ﺑﺎﺭﺳﻴﺰ ﺁﻏﺎج، باﺭ ﮔﺘﻴﺮﻳﺐ ﺑﺎﺭ، ﺷﺎﻋﻴﺮ

ﻭﺍﺭﻟﻴﻐﻴﻦ ﺩﻫﺸﺘﯽ ﺁﻟﺘﻴﻨﺪﺍ، ﺗﺎﻻﻧﺪﻳﻢ ﯾﺎﻧﺪﯾﻢ
ﻗﺎﻥ ﺍﻳﭽﻦ ﻗﻮﺯﻏﻮﻥ ﺍﻟﻴﻨﺪﻥ، ﻣﻨﻲ ﻗﻮﺭﺗﺎﺭ، ﺷﺎﻋﻴﺮ

"ترجمه به فارسی"

ﺷﺎﻋﺮ

ﺍﯼ ﺷﺎﻋﺮ، ﮔﺮﺩﺍﺏ ﺳﻬﻤﮕﯿﻦ ﺩﺭﯾﺎﯼ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺸﮑﺎﻑ
ﻭ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮐﻦ، ﺻﺪﻑ ﮔﻢﺷﺪﻩﯼ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﯿﺎﻥ ﺧﯿﺰﺍﺏﻫﺎ

ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦ ﻣﺎ ﺷﺮﻑ ﻭ ﺁﺑﺮﻭﯼ ﻋﺸﻖ، ﺩﺭ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪﯼﺳﺖ
ﭼﻪ ﮐﺴﯽ ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺮﺻﻪﯼ ﻋﺸﻖ، ﺑﻪ ﻓﺮﻭﺩﺳﺘﺎﻥ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱﮐﻦ؟ !

ﺩﺭﯾﻐﺎ ﮐﻪ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪ ﺗﺎﺑﻨﺎﮎ ﺍﻗﺒﺎﻝ، ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ،ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺑﺮﭼﻬﺮﻩﺍﺕ ﻧﮑﺎﺷﺖ
ﺍﯼ ﺷﺎﻋﺮ ! ﺍﯼ ﺗﯿﺮﻩ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺍﯼ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺖ ﻫﻤﺎﺭﻩ ﺍﺷﮏﺁﻟﻮﺩ

ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺭ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺣﺴﺮﺕ ﺗﻮ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪﯼ ﮐﻮﻫﺴﺎﺭﺍﻥ ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﻧﺎﻟﻪﯼ ﺳﻨﮓﻫﺎﯼ ﮐﻮﻩ ﺍﺯ ﺯﻣﯿﻦ ﺗﺎ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻫﻔﺘﻢ ﭘﺮﻣﯽﮔﺸﺎﯾﺪ

ﺗﻮ ﮐﻪ ﻋﻤﺮﯼﺳﺖ ﺁﯾﯿﻨﻪﯼ ﺭﻭﺷﻦ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ ﯾﮑﺮﻧﮕﯽ ﻫﺴﺘﯽ
ﻫﺸﺪﺍﺭ ! ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﭘﻨﺠﻪﺍﯼ ﺳﻨﮕﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺗﻮ ﭘﻨﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ

ﭼﻮﻧﺎﻥ ﭘﺮﻧﺪﻩﺍﯼ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﯾﺖ ﺑﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺩﺭﺁﯼ
ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯽ ﮐﻪ ﺍﺑﺮﻫﺎ ﺩﺭ ﮐﺪﺍﻣﯿﻦﻧﻘﻄﻪﯼﺁﺳﻤﺎﻥ،ﮔﻠﻮﯼ ﺧﻮﺭﺷﯿﺪﺭﺍ ﻣﯽﻓﺸﺎﺭﻧﺪ

ﺍﮔﺮﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯽﺍﺯﻭﯾﺮﺍﻥﺷﺪﻥﺍﻧﺪﯾﺸﻪﻫﺎﯾﺖ،ﺩﺷﻤﻦ چیزی ﻧﺪﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﺍﺷﺘﯿﺎﻕ ﭘﯿﺎﻟﻪﯼ ﺳﺮﺥ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﻻﺟﺮﻋﻪ ﺳﺮﺑﮑﺶ

ﺩﺳﺖ ﺧﻮﻧﯿﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺮﻏﺎﻥ ﻧﻐﻤﻪﭘﺮﺩﺍﺯ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﺎﺧﺴﺎﺭﺍﻥ ﻋﺮﯾﺎﻥﺁﻭﯾﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺁﻩ ... ﮐﻪ ﺩﺭخت بی بارﺑﺎﭼﻪﻧﯿﺮﻧﮕﯽﺑﻪﺑﺎﺭﻧﺸﺴﺘﻪﺍست؟ !!

ﻭﯾﺮﺍﻥ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺳﻮﺧﺘﻢ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺳﺎﯾﻪﯼ ﻭﺣﺸﺘﺒﺎﺭ ﺯﯾﺴﺘﻦ
ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﭘﻨﺠﻪﯼ ﺍﯾﻦ ﮐﺮﮐﺲ ﺧﻮﻥﺁﺷﺎﻡ ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻦ

حسن اسدی"شبدیز"


برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید.

x