صیادان مرجان : شاعر حسن اسدی ،شبدیز با آوای لیلی آزاد

ﺻﯿﺎﺩﺍﻥ ﻣﺮﺟﺎﻥ

ﺯ ﭼﺸﻢْ ﺍﻓﺘﺎﺩﮔﺎﻧﺖ، ﺗﺎ ﻗﯿﺎﻣﺖ ﭘﺎ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ!
ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ﺍﺯ عشقند، ﺳﺮ ﺑﺎﻻ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ!

ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺭﺳﺘﺎﺧﯿﺰ، ﺧﻮﻥﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺑﭙﺎﺧﯿﺰﻧﺪ
ﺷﻬﯿﺪﺍﻥِ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺩﺷﺖ ﻗﯿﺎﻣﺖ، ﺟﺎ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ!

ﭼﻪ ﺭﺍﺯﯼ ﺧﻔﺘﻪ ﺩﺭ ﺷﻮﺭِ ﺗﺒﺴﻢﻫﺎﯼ ﺷﯿﺮﯾﻨﺖ؟
ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﺭﺍﻥ، ﺷﺮﺍﺏ ﺍﺯ ﺧﻨﺪﻩﯼ ﻣﯿﻨﺎ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ!

ﮐﺪﺍﻣﯿﻦ ﺑﺎﺩ ﻋﻄﺮﺁﮔﯿﻦ، ﺗﻮ ﺭﺍ ﺳﺒﺰﯾﻨﻪﺑﺎﺭﺍﻥ ﮐﺮﺩ؟
ﮐﻪ ﮔﻠﺮﻭﯾﺎﻥ، ﮔﻼﺏ ﺍﺯ ﺷﯿﺮﻩﯼ ﮔﻞﻫﺎ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ!

ﺧﺮﺍﻣﺎﻥ، ﭘﺎﯾﮑﻮﺑﺎﻥ، ﺑﺬﺭِ ﻃﻨﺎﺯﯼ ﺑﺨﺎﮎ ﺍﻓﺸﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﻍ ﺳﺘﺮﻭﻥ، ﻧﻮﻧﻬﺎﻻﻥ ﭘﺎ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ

ﭼﻪ ﺍﻓﺴﻮﻧﯽﺳﺖ ﺩﺭ ﮔﻮﻫﺮﻓﺸﺎﻧﯽﻫﺎﯼ ﻟﺐﻫﺎﯾﺖ؟
ﮐﻪ ﺻﯿﺎﺩﺍﻥ ﻣﺮﺟﺎﻥ، ﮔﻮﻫﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﯾﺎ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ!

ﭼﻨﺎﻥ ﺩﻝﻫﺎﯼ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺭﺍ، ﺯ ﮔﯿﺴﻮﯾﺖ ﻣﯽﺁﻭﯾﺰﯼ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺴﺘﯽ، ﺳﺮﺍﻍ ﻃﺮّﻩﯼ ﻟﯿﻼ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ!

ﻣﻦ ﻭ ‏«ﺷﺒﺪﯾﺰ ‏» ﺩﺭ ﻋﺸﻘﺖ، ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﺎﻥِ ﺟﺎﻭﯾﺪﯾﻢ
ﭘَﺮﯼﻫﺎﯼ ﺧﯿﺎﻟﺖ ﻫﻢ، ﻧﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻧﻤﯽﮔﯿﺮﻧﺪ



حسن‌اسدی ،شبدیز


برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید.

x