طعم دوستت دارم : اشعار جلال رستمکلایی با گویش زری مینویی

ذائقه ام از طعم دوستت دارم های بی محابا
پر میشود
وقتی که از کندوی خویش
سرمیکشی
و از هر چه
کهربا و عسل بی نیازم
میکنی

جلال رستمکلائی


در اولین فصل پریشانی
در فرصتی ، میان گُل و گلوله و گلو
عاشقانه هائی
از فصول بلندِ دوستت دارم های
بی دلیل
آورده ام
در بی وقتِ عاطفگی
**
ماندگارترینِ بوسه ها را
باید از برکرد
که در هلهله ی آهن و سیمان
بهترین دلیل ماندن
باران و بوسه است .


جلال رستمکلائی


برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید.

x