گیوه

368
14 مهر 1394

گیوه نوعی پاپوش تابستانی، سبك، بادوام و مناسب برای راهپیمایی‌های طولانی، ویژه مردان روستایی و از جمله صنایع دستی مناطقی از ایران است. در استان فارس، اصفهان، چهارمحال و بختیاری و کرمانشاه و زنجان تولید گیوه رواج دارد همچنین تولید گیوه در استان مرکزی نیز وجود داشته که به مرور زمان بسیار کم شده. همه مراحل تولید این پاپوش، دستی است و عموما از نخ قالی، نخ ابریشم و کف آن از پارچه، چرم یا لاستیک است. جنس گیوه: مواد تشکیل داده گیوه نخ قالی و نخ ابریشم و ضایعات چرم است. رویه گیوه بدست زنان و توسط انواع سوزن ها (به جز سوزن خیاطی) و جوالدوز بافته می‌شود و قسمت کف گیوه (زیره) نام دارد که از جنس پارچه، چرم یا لاستیک می باشد. کف گیوه (زیره) از نظر جنس سه نوع می باشد: یکی از انواع آن پارچه است که جنس پارچه باید از پنبه باشد و به غیر از پنبه، نمی توان آن را درست کرد.(تختی که از پارچه تهیه می شود، هر چه پارچه کهنه باشد تخت آن مرغوب تر است.) این نوع تخت از نظر کیفیت در سطح بالایی قرار گرفته است. دومین نوع آن چرم است که کیفیت آن کمتر از پارچه است. سوم لاستیک است که از کیفیت خیلی کمی برخوردار است ولی طول عمر آن از بقیه زیادتر است. اهمیت: در منطقه كوهستانی، گذرگاههای صعب العبور آن، كم بودن راههای ارتباطی ماشین رو، نوع معیشت مبتنی…

فیلملباس محلیسنتیقدیمیپوشاک

برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید.

x