محمد ابراهیم سالک قزوینی

105
11 مهر 1394

محمد ابراهیم سالک قزوینی مشهور به شاه سالک از شعرای اواخر قرن یازدهم هجرت که به ملا سالک معروف و شاعری بوده پاک طینت و خوش سلیقه و نیکو اندیشه از قزوین در سال 1021 قمری در دوران پادشاهی شاه عباس صفوی در قزوین متولد شدند.در قزوین تحصیلات خود را به پایان رسانده و ادبیات عربی و فارسی را استادان زمانه خود آموختند.وقتی به اصفهان رفته و با معاصر خود میرزا محمد طاهر مولف تذکره نصرآبادی ملاقات کرده و با جلال اسیر داماد شاه عباس معاشرت می کرده است؛ و در همان اوقات به هند رفت و با طالب حکیم کلیم کاشانی و حاجی محمدجان قدسی دیدار نموده و عاقبت باز به قزوین برگشته و هم در آنجا درگذشت. و در ایام بیماری دوازده تومان وظیفه دولتی برای او مقرر شده لکن او نیز قبول نکرده و رد نمود و در پاسخ گفت که ما وظیفه از آن طرف گرفتیم و دیگر محتاج این وظیفه نیستیم و از او است :همت برجسته از ننگ علائق فارغ است، خار نتواند گرفتن دامن کوتاه را.از آثار این شاعر بزرگ قزوینی می توان به مثنوی محیط کونین،ساقی نامه و دیوان که دارای اشعاری مشتمل بر حدود 10811 بیت است اشاره کرد.البته کتاب مثنوی این شاعر بزرگ در سال 1061 قمری در هندوستان به نظم کشیده شده است.

فیلماسطورهدرستکارپاکدامنعلما

برای ارسال نظر وارد حساب کاربری خود شوید.

x