چشم بر چشمان من مى زد گره : شاعر ‏سید تقی سیدی با خوانش علی محمدی

چشم بر چشمان من مى زد گره


چشم بر چشمان من مى زد گره بر روسرى
بودنش يك خواب بود و رفتنش ناباورى

من نگاهش مى كنم او هم نگاهم مى كند
او براى دل بريدن من براى دل برى

واژه ها را از دهانم يك به يك دزديد و رفت
سهم من از عشق شعرى شد بنام ديگرى

عشق يعنى تار موهاى تنت مى ايستد
هر كجا كه نام او را روى لب مى آورى

در سرم بيهوده روياى پريدن با تو بود
چيست دنيا جز قفس وقتى كه بى بال و پرى.....

سید تقی سیدی